MIS-“GE”-BRUIK VAN HET RESERVEFONDS

Wat te denken van :

• eerst weigeren van het vormen van een reservefonds
• dan toegeven, omdat de 80% niet gehaald wordt,
• dan het minimum te beslissen
• dan beslissen om het in hetzelfde jaar te gebruiken voor de renovatie van de parlofooninstallatie ?

Dat is toch geen “onvoorziene” kost.

Is het eigenlijk wel aanvaardbaar om “normale” werkingskosten te weren uit de basis waarop de 5% wordt berekend ?
Voorbeelden : depannage lift, aanpassen kijkhoek camera, aankoop afvalstickers, aankoop mat, “privatieve kosten”,…

Is het eigenlijk wel aanvaardbaar om toe te staan om geen (of een te klein) reservefonds aan te leggen, zodat een nieuwe koper verrast wordt dat de ketel “eerstdaags” moet vervangen worden, dat er kosten gaan komen aan de lift,… zonder dat dat ergens vermeld wordt ?