Geachte,
Door de nieuwe wet op de gedwongen mede-eigendom heeft een mede-eigenaar met een nipte 2/3 meerderheid op de VME vergadering van februari 2019 op rechtmatige wijze kunnen bekomen dat de huurder van zijn handelspand (bloemenwinkel) de gemeenschappelijke ruimte mag aanwenden voor commerciële doeleinden (in het verslag van de VME staan geen specifieke gegevens wat plaats of afmetingen betreft). Enkele weken na die vergadering vroeg de uitbater aan zijn huisbaas of hij zijn twee plantenkarren nu ook mag plaatsen op de plek die sinds mensenheugenis fungeert als fietsenstalling, waarop hij een bevestigend antwoord kreeg. Van de 8 in de grond bevestigde fietshaken, verspreid over ganse gevellengte, komen er daardoor tijdens de winkeluren twee in onbruik. Weliswaar wordt er slechts ¼ van de ruimte ingenomen die bestemd is voor het stallen van fietsen, maar volgens mij is die inname een bestemmingsverandering ook al is dat alleen tijdens de winkeluren, en voor een bestemmingsverandering is een 4/5 meerderheid nodig. Ik stel dus het verslag van de VME niet in vraag (daar zou het trouwens te laat voor zijn), maar ik meen wel dat de verhuurder (de huurder doet te goeder trouw wat zijn huisbaas hem zegt) zijn huurder een recht toekent dat niet strookt met de wet op de mede-eigendom. Wat is uw reactie? Alvast met dank.
19 Antwoord
Geachte,
Dat is inderdaad een niet onbelangrijke nuance, en inderdaad aanvechtbaar. Als ik morgen twee fietsen stal op de plek waar die bloemenwinkel zijn plantenbakken zet, dan zou de verhuurder bot vangen als hij zou procederen. Uiteraard is het hier dan oorlog. Maar omgekeerd is ook waar: als ik zou procederen tegen de huisbaas die zijn huurder die toestemming gegeven heeft, dan is het volgens mijn raadsvrouw zeer de vraag of ik aan het langste eind zou trekken als ik hem daarvoor voor de rechter breng. Er zijn immers nog 6 andere fietsrekken die zelden volzet zijn. Je moet er ook belang bij hebben of schade lopen als je iets wil aanklagen, of vergis ik me?
Vriendelijke groet
