Geachte,
Door de nieuwe wet op de gedwongen mede-eigendom heeft een mede-eigenaar met een nipte 2/3 meerderheid op de VME vergadering van februari 2019 op rechtmatige wijze kunnen bekomen dat de huurder van zijn handelspand (bloemenwinkel) de gemeenschappelijke ruimte mag aanwenden voor commerciële doeleinden (in het verslag van de VME staan geen specifieke gegevens wat plaats of afmetingen betreft). Enkele weken na die vergadering vroeg de uitbater aan zijn huisbaas of hij zijn twee plantenkarren nu ook mag plaatsen op de plek die sinds mensenheugenis fungeert als fietsenstalling, waarop hij een bevestigend antwoord kreeg. Van de 8 in de grond bevestigde fietshaken, verspreid over ganse gevellengte, komen er daardoor tijdens de winkeluren twee in onbruik. Weliswaar wordt er slechts ¼ van de ruimte ingenomen die bestemd is voor het stallen van fietsen, maar volgens mij is die inname een bestemmingsverandering ook al is dat alleen tijdens de winkeluren, en voor een bestemmingsverandering is een 4/5 meerderheid nodig. Ik stel dus het verslag van de VME niet in vraag (daar zou het trouwens te laat voor zijn), maar ik meen wel dat de verhuurder (de huurder doet te goeder trouw wat zijn huisbaas hem zegt) zijn huurder een recht toekent dat niet strookt met de wet op de mede-eigendom. Wat is uw reactie? Alvast met dank.
19 Antwoord
Wanneer u deze zaak voor de rechter brengt zal het “doopceel” van uw aangebrachte argumenten gelicht worden als:
benoeming syndicus in AV van (datum)
syndicuscontract
notulen opgemaakt door de syndicus
syndicus nominatief ingeschreven in de gegevens KBO VME
Volgens:
Een Kafkaiaanse nachtmerrie : de Belgische justitie : analyse en remedie
Bruno Schoenaerts, Manuel Lamiroy
Uitgever : Mys en Breesch, Gent (1995)
ISBN 90-5462-138-9
(onze parafrasering) is een Belgische rechter geneigd zich te concentreren op de parafernalia en stelt hij zo de uitspraak over de grond van de zaak uit.
