Na jaren was het de hoogste tijd om de muren in de traphal te schilderen. Aldaar unaniem beslist en de werken werden uitgevoerd. Na enkele maanden vuile sporen en krassen op de muur. Zonde, het zag er nu net terug fris uit en er werden kosten gemaakt.
Nog 6 maanden later ontdek ik de ware oorzaak op heterdaad. Een huurder, met ouders als mede-eigenaar, sjouwt zijn fiets dagelijks door de traphal. Ik wil nu dat deze huurder de verfwerken in de oorspronkelijke staat hersteld. Want ondanks dit als agendapunt besproken op de algemene vergadering, bemiddeling door de syndicus en een aanmaning van mijnentwege via mail gebeurde er niets. Integendeel. Ik krijg de wijkagent een maand later op bezoek en wordt beschuldigd van pesterijen. Je moet maar lef hebben. Kan ik nu als mede-eigenaar naar de vrederechter stappen? De meeste mede-eigenaars zijn verhuurders en zijn er laks in.
Voorgeschiedenis: in 2011 ontdek ik twee fietsen op mijn staanplaats dewelke ik wenste te verhuren. Ik zet deze fietsen netjes in de voorziene fietsenrekken. Tot viermaal toe moest ik dit doen. De man ontdekte dit en sprak dreigende taal, maar begon zijn fietsen nu in de doorgang voor wagens te plaatsen. Ergernis bij mijn huurder, want ik verhuur en de doorgang wordt gehinderd met kans op schade van het voertuig. Ik zette zijn fietsen terug buiten en beroep me op het reglement van inwendige orde via een briefje op zijn fietsen. Vervolgens blijven de fietsen in de doorgang, maar ditmaal vastgeketend aan elektriciteitskabels. Ik verwittig de syndicus. Er gebeurd niets. Uiteindelijk zijn we jaren verder, er hangen nu verbodstekens aan de doorgang. Maar vervolgens is deze koppige huurder zijn fietsen nu door de traphal beginnen sjouwen. We zijn nu drie jaar verder en de ergernis blijft duren.
