We hebben zopas vonnis gekregen van vrederechter (Deurne)
Tuingrond is gemeenschappelijke eigendom appartemen (3 medeigenaars)
Elke eigenaar heeft gebruiktsrecht op zijn deeltje. Daar stond een lage draadafsluiting tussen. 1 vd mede-eigenaars heeft zonder toestemming een 2 meter hoge muur rond zijn deel gezet.
De statuten bepalen dat er 3/4 meerderheid nodig is voor dergelijke daden. Rechter erkent die bepaling. Vernietigd dit dus niet. Vervolgens stelt rechter dat hij beoordelingsbevoegdheid heeft in deze materie. Roept derde mede-eigenaar op om gehoord te worden. Stelt vast die die niet akkoord is met muur. Dus 2 stemmen tegen en 1 stem voor.
Vervolgens stelt rechter dat de stemmen tegen een onrechtmatige weigering zijn. en dat de muur dus geldig geplaatst is…een deus ex machina..!!
Vervolgens vindt hij dat 1 muur toch verwijderd moet worden op basis van burenhinder (wegnemen zonlicht) maar dat doet niet terzake.
Nergens zegt rechter op basis waarvan hij een beoordelingsbevoegdheid heeft (geen wetsbepaling). Volgens mij kan/moet een artikel dat duidelijk is niet beoordeeld worden.. Volgens mij is er ook vrijheid van contracteren en dat houdt ook in vrijheid om niet te contracteren of dus niet akkoord te gaan.
Nergens zegt rechter waarom dit een onrechtmatige weigering zou zijn. Welk wetsartikel of algemeen belang of iets dat wij “onrecht” zouden aandoen met onze weigering.
Heeft de vrederechter hier zijn bevoegdheid niet overschreden ?
1 Antwoord
Geachte
Om u hierin correct te adviseren, is het wenselijk dat het vonnis gelezen kan worden … Bovendien kan het zijn dat de rechter op grond van voorafgaande feiten tot een innerlijke overtuiging kwam die hij juridisch onderbouwd in zijn uitspraak heeft vertolkt.
Op basis van uw uitleg is de uitspraak inderdaad op het eerste zicht eigenaardig …
Astrid CLABOTS
CLABOTS Advocaten
