Beste.
Ik heb een parkeerplaats in een ondergrondse parking. Deze ondergrondse verdieping is een VME op zich. Op deze ondergrondse parking staan verschillende gebouwen (appartementen, woningen) dewelke op hun beurt ook weer verschillende VME’s vormen. Volgens de basisakte van de ondergrondse VME bestaan er allerlei erfdienstbaarheden (in verschillen richtingen) ivm onderhoud en toegang. Ook stelt de basisakte dat 2 zones in de kelder zijn voorbehouden voor het stallen van fietsen (1 zone voor de groep/VME appartementen – 1 zone voor de groep woningen die ook een VME vormen) De beide VME’s dienen volgens de basisakte een bijdrage te betalen. Ik citeer “…dienen een jaarlijkse forfaitaire bijdrage (welke gekoppeld wordt aan de stijging van de gezondheidsindex) te betalen van VIERHONDERDZESENTACHTIG EURO (€ 486,00) als tussenkomst in de gemeenschappelijke kosten van verlichting en functioneren van de toegangspoort van de Parking.”.
Het is mijn mening dat dit jaarlijkse bedrag niet (meer) in evenwicht is. Vandaag is dit geïndexeerde bedrag 651 euro, en dit staat tov een totale energie rekening van om en bij de 8000 euro/jaar. (Kosten van herstelling en onderhoud van de poort nog niet inbegrepen)
Ik vind dat dit onevenwichtig is omdat elke keer er iemand zijn fiets komen nemen, (net zoals iemand zijn auto komt nemen) het licht in de parking aan gaat, de poort open en weer toe gaat, enz. Daar er ongeveer even veel fietsen in de parking staan als auto’s, lijkt een gelijke bijdrage in deze kosten eerlijker. Bovendien is het mijn overtuiging dat de frequentie van het gebruik van de fiets hoger ligt dan het gebruik van de auto. (het complex ligt midden in de stad)
Is er volgens jullie een mogelijkheid dit bedrag in de basisakte te herzien (en hoe dient dit te gebeuren) ?
Alvast bedankt.
8 Antwoord
Deelvereniging met rechtspersoonlijkheid = bevoegdheid , bijzondere gemene delen, particuliere gemene delen.
Hoofdvereniging = bevoegdheid algemeen gemeenschappelijke delen
Art. 3.84. Algemene bepaling
De beginselen met betrekking tot de gedwongen mede-eigendom, neergelegd in de artikelen 3.78 tot 3.83 en de bepalingen van dit hoofdstuk zijn van toepassing op ieder onroerend goed waarop een gebouw of groep van gebouwen is opgericht of kan worden opgericht waarvan het eigendomsrecht verdeeld is volgens kavels die elk een privatief gedeelte en een aandeel in gemeenschappelijke onroerende bestanddelen bevatten. Van dit hoofdstuk kan worden afgeweken indien de aard van de gemeenschappelijke delen dat rechtvaardigt, zolang alle mede-eigenaars instemmen met die afwijking en middels een basisakte waarin afzonderlijke privatieve delen worden ingesteld.
Ieder gebouw of iedere groep van gebouwen waarop die beginselen van toepassing zijn, moet worden beheerst door een basisakte, een reglement van mede-eigendom en een reglement van interne orde hetwelk onderhands kan worden opgemaakt.
Bij ontstentenis van of tegenstrijdigheid tussen titels, worden de gedeelten van gebouwen of gronden die tot het gebruik van alle mede-eigenaars of van enkelen onder hen bestemd zijn, geacht gemeenschappelijk te zijn.
Indien het gebouw of de groep van gebouwen bestaat uit twintig kavels of meer, is het mogelijk dat de basisakte bepaalt dat er één of meer deelverenigingen worden opgericht voor de kavels van één of meer gebouwen van de groep van gebouwen en, indien in een gebouw een fysieke scheiding in duidelijk te onderscheiden onderdelen aanwezig is, voor de kavels van één of meer van die onderdelen. Deze deelverenigingen zijn enkel bevoegd voor de in de basisakte aangeduide particulier gemeenschappelijke delen met dien verstande dat de HOOFDVERENIGING exclusief bevoegd blijft voor de algemeen gemeenschappelijke delen en de zaken die tot het gemeenschappelijk beheer van de mede-eigendom behoren. De artikelen 3.84 en volgende zijn van toepassing op deze deelverenigingen.
