2 Antwoord
Klopt Lowieke , éénmaal een agendapunt gestemd is het gestemd. Men kan toch niet telkens opnieuw hetzelfde agendapunt gaan herhalen en stemmen !? Men moet toch rechtszekerheid hebben nietwaar.
lees hieronder citaat van een gerenommeerd deskundige mede-eigendom :
Citaat van Peter LEYSEELE
“Een genomen beslissing op een (vorige) Algemene Vergadering mag NIET herhaald worden op een volgende AV. Een dagordepunt, waarover reeds een definitieve beslissing voorligt, kan NIET opnieuw ter beslissing worden voorgebracht. Dat toch doen zou de rechtszekerheid wegnemen. Wanneer een beslissing werd genomen en deze werd niet vernietigd, dan is deze, na het verlopen van de protesttermijn definitief en onaantastbaar .
MAAR ook :
Repliek van Peter op zijn citaat op dezelfde site:
“Ik neem aan dat het hier mijn citaat betreft, hetwelk ik tevens handhaaf maar waar ik voor de volledigheid wel aan toevoeg dat een dagordepunt waarover reeds een beslissing werd genomen maar waaromtrent nadien een gewijzigde omstandigheid plaats grijpt, wel opnieuw op de agenda kan worden geplaatst. Om het met voorbeelden te stellen. In het eerste wordt bijvoorbeeld aan een eigenaar toestemming gegeven om nieuwe ramen te steken waarbij de indeling,… afwijkt van de “standaard” indeling. Wordt dit goedgekeurd door de vergadering en wordt deze beslissing niet aangevochten, dan kan dit punt nadien niet meer op de agenda worden geplaatst. Anders is het bijvoorbeeld wanneer de terrasrenovatie op de agenda staat. De vergadering keurt deze renovatie een eerste en bvb. tweede maal af omdat er op het ogenblik van stemming niet écht bouwfysische problemen voordoen. Zolang dit het geval is dient dit punt i.p.niet meer te worden behandeld (niettegenstaande het recht van elke eigenaar om te vragen om het telkens opnieuw op te nemen). Het vijfde jaar wordt er betonschade vastgesteld. Alsdan doet zich een gewijzigde situatie voor wat het opnieuw bespreken zonder meer verrechtvaardigt. In het eerste voorbeeld houdt het opnieuw beslissen rechtsmisbruik in wat in het verlengde ervan de rechtsonzekerheid in de hand werkt. In het tweede voorbeeld betreft het het in stand houden van het gemeenschappelijk patrimonium. Geval per geval dient dus te worden bekeken.”
Tot daar de tekst van Peter Leyseele.
