Gisteren had ik een gesprek met een advocate over enkele aanhoudende problemen in ons gebouw, meer bepaald het niet overhandigen van het Reglement van Interne Orde (RIO) door de verhuurder aan zijn huurder. De betrokken huurder lijkt niet op de hoogte van de afspraken binnen het gebouw en reageerde verontwaardigd toen ik hem wees op het RIO – hij dacht zelfs dat ik zomaar de regels bepaalde.
De algemene indruk is dat iedereen in dit gebouw doet waar hij zin in heeft – behalve ikzelf.
Volgens de advocate moet men, wanneer men samenwoont met mensen van verschillende culturen (en dus uiteenlopende normen en waarden), soms “een oogje toeknijpen”. Dat zou betekenen dat zaken zoals:
-
het beschadigen van gemeenschappelijke delen,
-
afval, winkelkarren, fietsen, etc. achterlaten op ongepaste plaatsen,
-
vervuiling van gemene delen,
-
en geluidsoverlast
allemaal “te dulden” zijn en moeilijk juridisch af te dwingen zouden zijn.
Opmerkelijk vind ik dat ik, wanneer ik mij dan toch verzet tegen zulke toestanden (zoals bij geluidsoverlast), plots wél moet voldoen aan de normen en waarden van dit land – die voor anderen precies niet gelden. Er lijkt met twee maten en twee gewichten gewerkt te worden.
Ik stelde haar ook een vraag over de aanwezigheid van een vruchtgebruiker op een eigenaarsvergadering. Volgens haar mag een vruchtgebruiker inderdaad deelnemen, zelfs zonder volmacht van de blote eigenaar. Wat haar echter verwonderde, was dat in ons geval de feitelijke eigenaar inwoont bij de vruchtgebruikers, wat toch een bijzondere situatie is.
In 2019 liet ik dit koppel vruchtgebruikers via het Vredegerecht ontzetten uit hun zelfbenoemde functie van syndicus. Ik vroeg toen ook de aanstelling van een erkend syndicus, wat toen ook gebeurde. De vroegere “syndici” werkten partijdig, deden hun taken niet behoorlijk, en laatste (vruchtgebruiker) verduisterde zelfs verslagen van eigenaarsvergaderingen vóór de overdracht van de boeken. Heden zetten zij mede-eigenaars aan om de door het Vredegerecht aangestelde syndicus opnieuw buiten te werken, wat ook effectief gebeurde op de vergadering van 28/11/2024. Doch in afwachting van de overdracht deze syndicus nog steeds het beheer voert.
Opvallend is dat deze groep van eigenaars die deze beslissing nam geen enkele offerte voorstelde van andere erkende syndici. Ik vermoed dan ook dat zij – ondanks hun beperkte kennis van beheer én van de Nederlandse taal – opnieuw zelf het beheer in handen willen nemen.
De advocate gaf als reactie dat ik me bij de beslissing van de meerderheid moet neerleggen.
Ik ben benieuwd of anderen op dit forum gelijkaardige situaties hebben meegemaakt, en hoe zij hiermee omgaan – zeker in gebouwen met gemengde samenstelling en een voorgeschiedenis van problematisch beheer.
1 Antwoord
Begrijp uw standpunt…..iedereen / elke bewoner dient de statuten en reglementen te respecteren….
Begrijp ook de advocaat…..maar…..ongeacht cultuur / normen en waarden is het wanneer men kort op elkaar woont (appartement) noodzakelijk dat men duidelijke afspraken maakt en deze moet men dan ook respecteren.
Wie kan aanwezig zijn op de AV daar zijn wettelijke regels voor….meerdere eigenaars van een kavel moet vooraf iemand aanduiden die hun zal vertegenwoordigen op de AV , deze wordt uitgenodigd en vertegenwoordigd de anderen.
Kortom , het is altijd wel ‘ iets ‘ als men woont op een appartement…..privatieve en gemeenschappelijke delen , de statuten en de reglementen…bij aanhoudende overlast kan men altijd vragen om een bemiddelaar / wijkagent / vrederechter.
Ken uw rechten en plichten en respecteer de reglementen , dat is het uitgangspunt maar zoals men op elk forum ‘mede eigendom ‘ kan lezen….altijd is er wel iemand die zijn eigen ding doet ….tot de maat vol is…..mijn advies : cavalier seul is moeilijk zoek gelijkgezinden en neem gezamenlijk actie wanneer nodig.
Geachte Lebragard,
Wanneer ik zeg dat ik er alleen voor sta in dit gebouw van vier eenheden, mag u dat vrij letterlijk nemen. Na jaren van verwaarlozing onder eigen beheer, heeft de door mij in 2019 aangestelde professionele syndicus heel wat dringende en noodzakelijke herstellingen uitgevoerd. Een aanzienlijk deel hiervan was bovendien van belang voor mijn gezondheid, aangezien ik kamp met COPD Gold II.
Helaas werden deze inspanningen niet door alle mede-eigenaars gewaardeerd, mede vanwege de kostenverdeling die zulke herstellingen met zich meebrengen. Dit heeft geleid tot spanningen, waarbij ikzelf en de syndicus geregeld het mikpunt waren van verwijten. De voormalige (zelfbenoemde) syndicus, van wie ik de rol heb laten beëindigen in 2019, heeft nadien op diverse manieren getracht mijn positie te ondermijnen. Dit uit zich onder andere in aanhoudende conflicten, het verspreiden van onjuiste informatie en het aanwakkeren van onenigheid binnen de mede-eigendom.
Door de historische achterstand in onderhoud en de daaruit voortvloeiende kosten, vindt men gemakkelijk medestanders in het tegenwerken van zowel mijn persoon als de erkende syndicus.
Desondanks dank ik u opnieuw voor het advies dat u mij gaf. Ik zal dit zeker meenemen wanneer ik opnieuw naar het Vredegerecht trek, van zodra ik een raadsman of -vrouw vind die mijn dossier ter harte wil nemen.
Met vriendelijke groet,
Michel